Ormiański. Pisownia i wymowa I.

Porządek naruszony, bo i o wymowie i o ortografii mówię jednocześnie.

Na początek głoski, których wymowa nie powinna stwarzać problemów:

Samogłoski:

Աա – a
Իի – i
ՈՒ ու – u
Էէ – e (występuje wyłącznie na początku wyrazu i w wyrazach złożonych)
Եե – je (na początku wyrazu i po samogłosce) lub e  (po spółgłosce)
Օօ – o (występuje wyłącznie na początku wyrazu i w wyrazach złożonych)
Ոո - wo (na początku wyrazu) lub o (w środku wyrazu)
 և – jew (na początku wyrazu) lub ew (w środku wyrazu)
Ըը - y (krótka, neutralna samogłoska, pośrednia między polskim y a e; w środku wyrazu przeważnie niezapisywana)

Spółgłoski nie budzące trudności

Բբ – b (w środku wyrazu czasem ph – patrz następne odcinki)
Դդ - d (w środku wyrazu czasem th – patrz następne odcinki)
Գգ – g (w środku wyrazu czasem kh – patrz następne odcinki)
Ցց – c
Ձձ – dz (w środku wyrazu czasem c)
Չչ – cz
Ջջ – dż (w środku wyrazu czasem cz)
Ֆֆ – f
Վվ – w
Սս – s
Զզ – z
Շշ – sz
Ժժ – ż
Խխ – ch (bardziej chrapliwe niż w polskim)
Հհ – h (jak angielskie bądź niemieckie h)
Մմ - m
Նն – n
Յյ  – j